Bernardo Bertolucci'nin 1970 yapımı 'The Conformist' (Il conformista), sinema tarihinin en görsel olarak çarpıcı ve psikolojik olarak derin filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, 1930'ların faşist İtalya'sında geçer ve Marcello Clerici'nin (muhteşem bir Jean-Louis Trintignant) hikayesini anlatır. Marcello, çocukluğundan gelen travmaların etkisiyle 'normal' görünme ve topluma uyum sağlama takıntısıyla, faşist rejimin bir ajanı olur. Görevi, eski üniversite profesörü ve faşizm karşıtı olan Quadri'yi (Enzo Tarascio) öldürmektir. Bu görev onu, karısı Giulia (Stefania Sandrelli) ile birlikte Paris'e götürür.

Bertolucci'nin yönetmenliği ve Vittorio Storaro'nun unutulmaz görüntü yönetimi, filmi bir sanat eserine dönüştürür. Işık, gölge ve mimarinin sembolik kullanımı, Marcello'nun içsel karmaşasını ve ikiyüzlü toplumun yapaylığını perdeye yansıtır. Jean-Louis Trintignant'ın performansı, karakterin iradesizliğini, korkularını ve bastırılmış arzularını inanılmaz bir incelikle aktarır. Dominique Sanda'nın canlandırdığı Anna Quadri karakteri ise özgürlük ve tutkuyu temsil ederek Marcello'nun dünyasıyla tezat oluşturur.
'The Conformist', sadece politik bir gerilim değil, aynı zamanda bireyin kimlik, ideoloji ve ahlak üzerine sorgulamalarını merkeze alan psikolojik bir dramdır. Faşizmin bireyi nasıl şekillendirdiğini ve yok ettiğini, görsel bir şiir gibi işler. Sinematografi, performanslar ve derin tematik katmanlarıyla her izleyişte yeni detaylar keşfettiren bu başyapıt, sinema severler ve film öğrencileri için vazgeçilmez bir izlence sunar. Görsel ihtişamı ve zekice kurgulanmış hikayesiyle 'The Conformist', neden hala en etkili filmlerden biri olduğunu kanıtlıyor.