Andrei Tarkovsky'nin 1972 yapımı 'Solaris', bilim kurgu türünün sınırlarını zorlayan ve insan bilinci, hafıza ve gerçeklik üzerine derin sorgulamalara girişen bir sinema şaheseridir. Film, psikolog Kris Kelvin'in, uzak bir gezegen olan Solaris'in yörüngesindeki bir uzay istasyonuna gönderilmesiyle başlar. Görevi, mürettebatın garip davranışlar sergilemesine ve adeta delirmesine neden olan fenomeni araştırmaktır. Ancak Kelvin, istasyona vardığında, kendi geçmişinden ve vicdanından gelen somutlaşmış vizyonlarla yüzleşmek zorunda kalır.

Stanislaw Lem'in aynı adlı romanından uyarlanan film, geleneksel uzay maceralarından farklı olarak, dış uzayın keşfinden ziyade insanın içsel uzayına yönelir. Tarkovsky'nin karakteristik yavaş tempolu, görsel olarak şiirsel anlatımı, izleyiciyi bir meditasyon haline sokar. Donatas Banionis'in Kris Kelvin rolündeki içe dönük ve hüzünlü performansı, karakterin pişmanlık ve özlemle boğuşan ruh halini mükemmel yansıtır. Natalya Bondarchuk ise, Kelvin'in geçmişinden gelen trajik figür Hari'yi canlandırarak unutulmaz bir etki bırakır.

'Solaris', sadece bir bilim kurgu filmi değil, aynı zamanda bir varoluş, sevgi, suçluluk ve insan hafızasının doğası üzerine felsefi bir denemedir. Görsel metaforları, uzun plan sekansları ve sembolik anlatımıyla izleyiciyi pasif bir tüketici olmaktan çıkarıp aktif bir katılımcı haline getirir. Sinema tarihinin en etkileyici ve düşündürücü yapımlarından biri olan 'Solaris', izleyicisinden sabır ve derin düşünme talep eder, ancak bunun karşılığında eşsiz bir sanatsal ve entelektüel deneyim sunar. Teknoloji ve insan ruhu arasındaki ilişkiyi merak eden herkesin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıt.